De economische slagkracht van Nederland verbeterd niet als we Nederlanders die geen of weinig uitzicht op loondienst hebben omtoveren tot ondernemer in de traditionele betekenis. Mensen willen geen ondernemer worden maar simpelweg in hun levensonderhoud voorzien zonder voor een werkgever te werken;

• Uit vrije wil
• Omdat werkgevers minder mensen in loondienst aannemen
• Werkgevers zijn gedwongen kosten te besparen
• Traditionele banen worden vervangen door flexwerk

Mensen hebben kennis en ervaring en dat vertegenwoordigd waarde. Match die met vraag uit de markt en ondernemerschap is niet langer nodig, wel een eenvoudig mechanisme dat vraag en aanbod samenbrengt en een transparant verrekeningsmodel dat aansluit op de eisen van een snel veranderende samenleving

De Meemakers zijn een voorbeeld van een dergelijke business model

Vanuit dit perspectief veranderd de uitdaging van de werkloze, want de meest logsiche stap is dat zo min mogelijk aandacht hoeft te worden besteed aan het zekerstellen van traditionele ondernemersvaardigheden die terug gaan naar de 19e eeuw. 

de Meemaker besteed alle niet core bedrijfsmatige activiteiten uit aan professionals tegen een vooraf bekend tarief, waardoor financiële verrassingen tot een minimum beperkt zijn en overhead kosten worden geminimaliseerd.  

De consequenties hiervan zijn dat oude ondernemers adagium voor eigen rekening risico lopen wordt omgedraaid. Door tegen vooraf bekende kosten essentiële logistieke services zeker te stellen is risico tot een minimum beperkt en zal sneller winst gemaakt worden omdat veel effeicienter wordt om gegaan met de core competenties die iedere Meemmaker uniek maakt.

Samenwerking met de overheid

• Lagere uitvoeringskosten
• Kortere afhankelijkheid van een uitkering
• Vanaf het begin duidelijkheid
• Minimale bedrijfsrisico’s
• Volledige transparantie
• Minimale bureaucratie

Vanuit ons perspectief voldoen de bestaande regels omtrent werken naast een uitkering niet of nauwelijks aangezien de definitie ondernemer er debet aan is dat mensen die niet beschikken over ondernemersvaardigheden nauwelijks een kans maken op een menswaardig bestaan als loondienst geen optie meer is.  Voor hen wacht ten onrechte niet meer dan een bestaan in een marginale wwb uitkering dan wel dwangarbeid, waarvan de aard van het werk wordt bepaald door de Nederlandse overheid.

De overheid en startende ondernemers, een paar appart…

Hoewel wordt erkend dat startende ondernemers van belang zjn voor onze economie bewijst de overheid ook met de laatste gedachtenkronkel over starten van een bedrijf vanuit de WW weer eens geen enkele affiniteit te hebben met wat ondernemen betekend. Heb je een WWB uitkering dan is er helemaal geen hoop op toekomst.

Dit onderstreept de realiteit van het Meemakers initiatief dat de overheid ontlast van enige bemoeienis op dit terrein, maar wel de financiële faciliteiten die de wetgeving kent overeind houdt. 

De kramp van de reactie van de minister geeft aan dat het tijd wordt voor een radiale vereenvoudiging van kortstondige toegang tot financiële steun door de overheid om zo snel mogelijk een situatie van selfsupport ontstaat. 

Deze insteek is nog niet vertoond en wij zien het als een uitdaging te komen met een volledig andere aanpak die meer mensen heel snel de ruimte gaat bieden zijn/haar levensonderhoud zeker te stellen en daarna door te groeien naar een mogelijk succesvolle onderneming. 

Dit is een dramatisch ander uitgangspunt dan de voorwaarden die het op grond van de overheidsregels mogelijk te maken te kunnen leven van je ambitie.

De kosten van onze aanpak zijn een fractie van de ingewikkelde overheids regeingen die eigenlijk geen ruimte bieden om te ondernemen zonder onoverkomelijke risicos’s te nemen door akkoord te gaan met standaard voorwaarden die nietste maken hebben met ondernemersschap maar vooral bedoeld om uitkeringsregels en procedures te faciliteren. 

Dat laat onverlet dat de overheid budgetten beschikbaar heeft om ervoor te zorgen dat minder mensen een uitkering hebben en in dat verband zien wij dus geen reden afstand te nemen van de wettelijke (financiële) stimulans waar iedere Nederlander recht op heeft.

De grootste verandering is dat voor het eerst in tientallen jaren wordt afgestapt van het ondersteunen van individuele aankomend ondernemers. In plaats daarvan wordt de overheid uitgenodigd door de starters hen te sponsoren, niet door cash, maar door verruiming van de wettelijke opties als zelfstandig professional een eigen toekomst op te bouwen. 

Elimineren van wettelijke beperkingen in combinatie met het creeren van een nieuw type “ondernemers” lost de meeste bezwaren van de bestaande regelgeving en uitgangspunten op. 

De meemaker…

1. Meemakers zijn geen ondernemer in de traditionele zin van het woord. Als de overheid dat accepteert is daarmee de weg vrij gebruik te maken van de bescheiden schaal regeling
2. Meemakers maken gebruik van de faciliteiten van de cooperatie UA die hun fiscale verplichtingen afdekt en ervoor zorgt dat dienstverlening op legale wijze wordt aangeboden aan mogelijke opdrachtgevers of andere zakenpartners. Zowel opdrachtgever als dienstverlener opereren volledig legaal enop basis van 100 % zakelijke transparantie, zonder een zelfstandige onderneming te hoeven voeren  tot het moment dat de omzet/winst verhouding een formele zelfstandige ondernemers status rechtvaardigd. 
3. In ons concept zijn de fiscale regels leidend om te bepalen of leden ondernemer zijn of niet. 
4. Alle Meemakers starten met niets meer dan een idee. Of dat hun definitieve toekomst zal zijn is op dit moment niet van belang. Daarmee vervalt dus ook de noodzaak tijd te verspillen aan een bedrijfsplan. Het overheidsbeleid dat dit verplicht stelt leidt ertoe dat mensen nooit verder komen en beperkt hun kans zonder uitkering te kunnen overleven. 
5. In de bestaande en toekomstige regelgeving blijft potentiële levensvatbaarheid van een idee leidend. Deze toets is per definitie kansloos en de oorzaak van het falen van tienduizenden gemotiveerde mensen die zo snel mogelijk van hun uitkering af willen en geld willen gaan verdienen.

de Meemakers nodigen de overheid nu uit deel te nemen aan een pilot waarin maximaal 1000 Meemakers gaan bewijzen dat ze met een start bonus van €5000 per persoon binnen 12 maanden geen uitkering meer nodig hebben en binnen maximaal 72 maanden de €5000 te hebben terug betaald in het Meefonds zodat nieuwe starters een kans krijgen.

Binnen 12 maanden zal de bank, bij succes een aanbod doen voor een bedrijfsfinanciering op basis van aantoonbare omzet en afdekking van risico’s en war mogelijk aanvullende financiële ruimte mogelijk maken d.m.v een micro krediet.

Kosten

Die zijn feitelijk nihil. Als een werkloze nu wordt toegelaten tot een starters traject wordt minimaal € 5000,00 uitgegeven aan advieskosten door IMK of reintegratiebureau . Dat is het minimale bedrag dat een starter nodig heeft zijn bedrijf te lanceren.

Startersfonds

Als de pilot lukt kunnen we triodos bank voorstellen de inzet te verhogen door  tegen gunstige voorwaarden de door de overheid beschikbaar gestelde € 5000,00 euro te verhogen.

Meemakers FAQ

Kosten

Standaard boekhoud procedures fiscus

Inkomsten

Declarabele uren of project lump sum offerte

Winst

omschrijving freelance regeling  belasting dienst invoegen

Belasting afdracht

Standaard condities freelance

Terugbetaling uitkeringsgelden

Vervalt indien binnen 12 maanden een uitkering niet meer nodig is

Oneerlijke concurentie. 

• Hiervan is geen sprake omdat meemakers geen ondernemers zijn

De overheid verwacht van de burger meer regie over eigen (financiële) toekomst en past sociale wetgeving zodanig aan dat gebruik maken ervan dermate ingewikkeld en vernederend is dat veel mensen zullen besluiten geen uitkeringsaanvraag in te dienen. Je kunt je twijfels hebben bij de sociale kant van deze aanpak, maar feit is dat de aanpassingen er, wellicht iets genuanceerder, komen. 

Dat leidt anderzijds wel tot nieuwe kansen, die we op dit moment nog niet eens zien omdat we ons nog concentreren op tegenactie. In dit artikel kijk ik vooruit op ruimte die zo ontstaat voor nieuwe bedrijvigheid, en welke beperkingen de overheid nu nog oplegt waardoor nieuwe kansen worden tegengewerkt. 

Inkomen.

Alle nieuwe regelgeving kent een streefbedrag €1540 (110% van het wettelijk minimumloon), echter gerelateerd aan het gezinsinkomen als bestaansminimum. Freelancers verdienen tegenwoordig maximaal 50 euro per uur en zouden dus theoretisch 30 uur per maand hoeven werken om dit inkomen te realiseren. 

Wat je als uitkeringsgerechtigde zou overhouden is nog even onduidelijk maar op een per persoons basis kom je waarschijnlijk in het gunstigste geval uit op minder dan de helft dus  €770, met echter desastreuze gevolgen voor je privacy, gezinsleven en kans om ooit meer te kunnen verdienen. 

De eindconclusie is dus simpel, vergeet de uitkering en kies je eigen weg. Een krantenwijk doet € 175 per week, dus per maand €700. Dat verdien je dus in 2-3 uur per dag op maandbasis. De overige uren in een werkdag kun je dus gebruiken om te doen waar je echt goed in bent en waar meer toekomst in zit. 

Emotionele barierre.

Zeker het is niet leuk, het is zelfs vernederend dat je na een leven hard werken weer op het punt bent dat je toen je 16 was voorzag in een verhoogt zakgeld. Echter, je bent wel vrij en hebt niks meer te maken de vernedering en inbreuk op privacy die de gevolgen zijn van een uitkering. Zo ziet de overheid het graag. 

Verdringingseffect

Een academicus die overleeft van een krantenwijk en een “wijkmanager” moet gehoorzamen die zijn winkeltje mogelijk inefficiënt runt dat gaat natuurlijk niet samen. Los daarvan ben je concurrent voor de mensen aan de onderkant van de arbeids. Kortom we zullen dus zelf een alternatief moeten vinden zodat je op je eigen niveau kunt blijven opereren en toch niet afhankelijk bent van een uitkering.